สระภาษาไทย 32 เสียง ครบทุกตัว และวิธีสอนลูกคัด ก–ฮ ให้สวยใน 30 วัน

สรุปสั้น: ตัวอักษรไทยมีอะไรบ้าง

ก่อนเริ่มสอนลูก ให้จำตัวเลขชุดนี้ไว้ เพราะเป็นภาพรวมที่โรงเรียนใช้สอน

• พยัญชนะ 44 ตัว ใช้จริงในปัจจุบัน 42 ตัว เพราะ ฃ ขวด และ ฅ คน เลิกใช้แล้ว แต่ยังต้องรู้จักเพราะอยู่ในลำดับ ก–ฮ
• สระ 21 รูป 32 เสียง รูปคือเครื่องหมายที่เขียน เสียงคือเสียงที่อ่านออกมา สระหนึ่งเสียงอาจใช้หลายรูปประกอบกัน เช่น สระ เอือ ใช้ไม้หน้า พินทุ์อิ ฟันหนู และตัวออ รวม 4 รูป
• วรรณยุกต์ 4 รูป 5 เสียง รูป อ่ อ้ อ๊ อ๋ และเสียง สามัญ เอก โท ตรี จัตวา

เด็กเล็กไม่จำเป็นต้องจำตัวเลขเหล่านี้ สิ่งที่สำคัญกว่าคือ อ่านออกเสียงได้ และเขียนถูกหัว ถูกทิศ ตัวเลขมีไว้ให้ผู้ใหญ่วางแผนว่าต้องสอนอะไรบ้าง

ตารางสระภาษาไทย 32 เสียง พร้อมคำตัวอย่าง

สระไทยแบ่งเป็น 3 กลุ่ม คือ สระเดี่ยว 18 เสียง สระประสม 6 เสียง และ สระเกิน 8 เสียง รวมเป็น 32 เสียง สระเดี่ยวและสระประสมจับคู่กันเป็นเสียงสั้นกับเสียงยาว สอนเป็นคู่จะจำง่ายกว่าสอนทีละตัว

รูปสระ 21 รูป คืออะไร

“รูป” คือเครื่องหมายแต่ละชิ้นที่ใช้ประกอบเป็นสระ ครูบางท่านสอนชื่อรูปตั้งแต่อนุบาล บางท่านรอถึง ป.1 ถ้าลูกยังเล็ก เน้นเสียงก่อน ชื่อรูปค่อยตามมา

ชื่อรูปสระทั้ง 21 รูป (ตัว อ ในตารางเป็นแค่ตัวรองรับให้เห็นตำแหน่ง)

พยัญชนะ ก–ฮ 44 ตัว และไตรยางศ์

ไตรยางศ์คือการแบ่งพยัญชนะเป็น 3 หมู่ตามเสียงวรรณยุกต์ เด็กเล็กยังไม่ต้องใช้เรื่องนี้ แต่พ่อแม่ควรรู้ไว้ เพราะ ป.1–ป.2 จะเริ่มเรียนผันวรรณยุกต์ และกลอนช่วยจำด้านล่างเป็นที่รู้จักกันทั่วไป

ลูกพร้อมหัดเขียนหรือยัง

เด็กส่วนใหญ่เริ่มเขียนตัวอักษรได้ดีในช่วงอนุบาล 2–3 แต่สิ่งที่บอกความพร้อมได้ดีกว่าอายุ คือสัญญาณเหล่านี้

• จับดินสอด้วยนิ้วโป้ง นิ้วชี้ และนิ้วกลางได้ ไม่กำทั้งมือ
• ลากเส้นตรง เส้นเฉียง และวงกลมได้ใกล้เคียงแบบ
• นั่งทำกิจกรรมโต๊ะได้อย่างน้อย 10 นาที
• รู้จักชื่อตัวอักษรอย่างน้อยบางตัว เช่น ตัวแรกของชื่อตัวเอง

ถ้ายังไม่ครบ ไม่ต้องรีบ เล่นปั้นดินน้ำมัน ระบายสี ตัดกระดาษ ช่วยสร้างกล้ามเนื้อมือได้ดีกว่าบังคับเขียน

วิธีสอนคัด ก–ฮ ที่ได้ผล

1. เริ่มที่หัวเสมอ

พยัญชนะไทยเกือบทุกตัวมี “หัว” เป็นวงกลมเล็กๆ และ ต้องเริ่มเขียนจากหัว แล้วลากต่อไปจนจบโดยไม่ยกดินสอ ยกเว้น ก และ ธ ที่ไม่มีหัว ให้เริ่มจากด้านล่าง ให้ลูกชี้หัวก่อนลงมือทุกครั้ง แล้วถามว่า “หัวอยู่ข้างในหรือข้างนอก” เพราะ ภ กับ ถ หรือ ด กับ ค ต่างกันที่ตำแหน่งหัวและทิศที่ลากเส้น

2. ลากนิ้ว → ลากตามจุด → เขียนเอง

แต่ละตัวอักษรให้ฝึกเป็นขั้น เริ่มจากลากนิ้วตามตัวใหญ่ 2–3 รอบ แล้วจับดินสอลากตามจุด ต่อด้วยแถวที่มีแค่จุดเริ่ม สุดท้ายคือเขียนเองทั้งแถว การลดตัวช่วยทีละน้อยทำให้เด็กไม่รู้สึกว่ายากขึ้นทันที

3. พูดชื่อตัวอักษรขณะเขียน

ให้ลูกพูด “ก ไก่” ขณะเขียน ก การได้ยิน เห็น และขยับมือพร้อมกันช่วยให้จำได้นานกว่าเขียนเงียบๆ

4. ชี้ความต่างของตัวที่หน้าตาคล้ายกัน

คู่ที่เด็กสับสนบ่อย ได้แก่ บ–ป, ผ–ฝ, พ–ฟ, ถ–ภ, ข–ช, ช–ซ, ด–ต, ม–น, ค–ศ, ล–ส และ อ–ฮ เมื่อถึงตัวที่สองของคู่ ให้ชี้จุดที่ต่างกัน เช่น ป มีหางยาวขึ้นไปเหนือเส้นบน หรือ ถ หัวม้วนเข้าข้างใน ภ หัวม้วนออกข้างนอก แล้วเล่นเกม “หัวอยู่ไหน” ก่อนเริ่มเขียน

5. ท่านั่งและดินสอ

นั่งให้เท้าแตะพื้น หลังตรง กระดาษเอียงเล็กน้อยตามมือที่เขียน จับดินสอด้วยนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ มีนิ้วกลางรองข้างใต้ ห่างปลายดินสอประมาณ 2–3 เซนติเมตร มืออีกข้างกดกระดาษไว้ สำหรับมือเล็ก ดินสอแท่งอ้วน แท่งสามเหลี่ยม หรือสีเทียนจะจับง่ายกว่า

แผน 30 วัน (วันละ 10–15 นาที วันละ 2 หน้า)

แผนนี้ยืดหยุ่นได้ เด็กเล็กราว 4 ขวบทำวันละหน้าเดียวแล้วยืดเป็น 60 วันก็ได้ ถ้าลูกยังไม่คล่อง ทำวันเดิมซ้ำได้เลย การทำทุกวันวันละนิดได้ผลกว่าทำวันละหลายหน้าแต่สัปดาห์ละครั้ง

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย และวิธีแก้

1. เริ่มเขียนจากหาง ตัวอักษรอาจดูคล้าย แต่จะเขียนเร็วและสวยไม่ได้ ให้กลับไปฝึกแบบลากเส้นที่มีจุดเริ่มกำกับ
2. หัวกลับด้าน เช่น เขียน ด ให้หัวออกด้านนอก ชี้ให้ดูแบบและถามว่าหัวอยู่ทางไหน ก่อนเขียนทุกครั้ง
3. ตัวใหญ่เกินเส้น ใช้กระดาษที่มีเส้นบรรทัดชัด และเริ่มจากช่องใหญ่ก่อนค่อยย่อลง
4. กดดินสอแรงจนมือเมื่อย เปลี่ยนเป็นดินสอไส้นิ่ม และให้พักเขย่ามือทุก 5 นาที
5. ฝึกนานเกินไป เด็กเล็กมีสมาธิสั้น หยุดตอนที่ยังสนุกอยู่ พรุ่งนี้จะอยากทำต่อ
6. แก้ทุกตัว เลือกชมตัวที่ดีที่สุดในแถวอย่างเจาะจง เช่น “ตัวนี้หัวกลมสวยมาก” แล้วค่อยแก้แค่จุดเดียว
7. ข้ามการอ่าน เขียนได้แต่อ่านไม่ออกไม่ช่วยอะไร ปิดท้ายทุกวันด้วยการอ่านสิ่งที่เขียนออกเสียง