สรุปสั้น: ฮิรางานะ คาตาคานะ คืออะไร มีกี่ตัว
ฮิรางานะ (ひらがな) และคาตาคานะ (カタカナ) คือตัวอักษรพื้นฐานของภาษาญี่ปุ่น มีชุดละ 46 ตัว และแทนเสียงชุดเดียวกัน ฮิรางานะใช้เขียนคำญี่ปุ่นทั่วไปและส่วนท้ายของคำ ส่วนคาตาคานะใช้เขียนคำยืมจากภาษาอื่น ชื่อต่างชาติ และคำเลียนเสียง เมื่อรวมเสียงขุ่นอีก 25 ตัวและเสียงควบอีก 33 แบบ ก็อ่านคำญี่ปุ่นได้ทุกคำที่เขียนด้วยคานะ
คานะแต่ละตัวคือ 1 จังหวะเสียง เกือบทุกตัวเป็นพยัญชนะกับสระรวมกันในตัวเดียว ไม่ได้แยกพยัญชนะกับสระแบบภาษาไทย เช่น か อ่านว่า ka ตัวเดียวจบ ผู้เริ่มต้นส่วนใหญ่อ่านฮิรางานะครบได้ในเวลาประมาณ 2 สัปดาห์ ถ้าฝึกทุกวัน วันละ 20–30 นาที และอ่านคาตาคานะได้ในอีก 2 สัปดาห์
ฮิรางานะกับคาตาคานะ ต่างกันอย่างไร
ภาษาญี่ปุ่นใช้ตัวอักษร 3 แบบปนกันในประโยคเดียว คือ ฮิรางานะ คาตาคานะ และคันจิ (อักษรจีน) ตัวอย่างประโยค “ฉันเป็นคนไทย”
私はタイ人です。
วะตะชิ วะ ไท จิน เดส · ฉันเป็นคนไทย
| ตัวอักษร | ใช้เขียนอะไร | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| ฮิรางานะเส้นโค้ง กลมมน | คำญี่ปุ่นทั่วไป คำช่วย ท้ายกริยา และคำที่ยังไม่รู้คันจิ | さかな ปลา ありがとう ขอบคุณ |
| คาตาคานะเส้นตรง หักมุม | คำยืมจากภาษาอื่น ชื่อคนและสถานที่ต่างชาติ คำเลียนเสียง และคำที่ต้องการเน้น | コーヒー กาแฟ バンコク กรุงเทพฯ |
| คันจิอักษรจีน มีความหมายในตัว | รากศัพท์ของคำนาม กริยา และคำคุณศัพท์ | 人 คน 山 ภูเขา |
เพราะทั้งสองชุดแทนเสียงเดียวกัน か กับ カ จึงอ่านว่า ka เหมือนกัน และหลายคู่หน้าตาคล้ายกันด้วย เช่น か カ, き キ, へ ヘ, り リ ถ้าจำฮิรางานะได้แล้ว คาตาคานะจะเร็วขึ้นมาก
ตารางฮิรางานะ 46 ตัว พร้อมคำอ่านภาษาไทย
อ่านตารางจากซ้ายไปขวาตามสระ a i u e o และจากบนลงล่างตามพยัญชนะ แต่ละช่องมีตัวอักษร โรมาจิ (ตัวอักษรโรมัน) และคำอ่านไทยโดยประมาณ ช่องว่างคือเสียงที่ไม่มีในภาษาญี่ปุ่นปัจจุบัน
| แถว | a | i | u | e | o |
|---|---|---|---|---|---|
| – | あaอะ | いiอิ | うuอุ | えeเอะ | おoโอะ |
| k | かkaคะ | きkiคิ | くkuคุ | けkeเคะ | こkoโคะ |
| s | さsaซะ | しshiชิ | すsuซุ | せseเซะ | そsoโซะ |
| t | たtaทะ | ちchiจิ | つtsuสึ | てteเทะ | とtoโทะ |
| n | なnaนะ | にniนิ | ぬnuนุ | ねneเนะ | のnoโนะ |
| h | はhaฮะ | ひhiฮิ | ふfuฟุ | へheเฮะ | ほhoโฮะ |
| m | まmaมะ | みmiมิ | むmuมุ | めmeเมะ | もmoโมะ |
| y | やyaยะ | ゆyuยุ | よyoโยะ | ||
| r | らraระ | りriริ | るruรุ | れreเระ | ろroโระ |
| w | わwaวะ | をoโอะ | |||
| n | んnง/น |
- คำอ่านไทยเป็นเสียงประมาณ ในคำจริง k t p ที่อยู่กลางคำมักฟังคล้าย ก ต ป เช่น わたし วะตะชิ (ฉัน) さかな ซะกะนะ (ปลา)
- を ออกเสียง o เหมือน お แต่ใช้เป็นคำช่วยบอกกรรมเท่านั้น
- ん เป็นตัวเดียวที่ไม่มีสระ และไม่ขึ้นต้นคำ
ตารางคาตาคานะ 46 ตัว พร้อมคำอ่านภาษาไทย
คาตาคานะเรียงเหมือนฮิรางานะทุกช่อง เสียงเหมือนกันทุกตัว ต่างกันแค่หน้าตา
| แถว | a | i | u | e | o |
|---|---|---|---|---|---|
| – | アaอะ | イiอิ | ウuอุ | エeเอะ | オoโอะ |
| k | カkaคะ | キkiคิ | クkuคุ | ケkeเคะ | コkoโคะ |
| s | サsaซะ | シshiชิ | スsuซุ | セseเซะ | ソsoโซะ |
| t | タtaทะ | チchiจิ | ツtsuสึ | テteเทะ | トtoโทะ |
| n | ナnaนะ | ニniนิ | ヌnuนุ | ネneเนะ | ノnoโนะ |
| h | ハhaฮะ | ヒhiฮิ | フfuฟุ | ヘheเฮะ | ホhoโฮะ |
| m | マmaมะ | ミmiมิ | ムmuมุ | メmeเมะ | モmoโมะ |
| y | ヤyaยะ | ユyuยุ | ヨyoโยะ | ||
| r | ラraระ | リriริ | ルruรุ | レreเระ | ロroโระ |
| w | ワwaวะ | ヲoโอะ | |||
| n | ンnง/น |
คำไทยในคาตาคานะ
ชื่อเมือง อาหาร และคำไทยเขียนด้วยคาตาคานะทั้งหมด ลองอ่านเองก่อนดูคำอ่าน
| คาตาคานะ | โรมาจิ | ความหมาย |
|---|---|---|
| タイ | tai | ไทย |
| バンコク | bankoku | กรุงเทพฯ |
| チェンマイ | chenmai | เชียงใหม่ |
| プーケット | pūketto | ภูเก็ต |
| トムヤムクン | tomuyamukun | ต้มยำกุ้ง |
| ソムタム | somutamu | ส้มตำ |
สังเกตว่าภาษาญี่ปุ่นไม่มีตัวสะกดนอกจาก ん และ っ เสียงท้ายอย่าง ม ใน ต้มยำ จึงกลายเป็น ム (mu) ที่ออกเสียงสั้นและเบามาก
เสียงขุ่น ゛ และ ゜ (ดะกุเต็ง และฮันดะกุเต็ง)
เติมขีดเล็ก 2 ขีด ゛ (ดะกุเต็ง) ที่มุมขวาบน เสียงจะก้องขึ้น: k เป็น g, s เป็น z, t เป็น d, h เป็น b ส่วนวงกลมเล็ก ゜ (ฮันดะกุเต็ง) ใช้กับแถว h แถวเดียว ได้เสียง p รวมทั้งหมด 25 ตัว และใช้แบบเดียวกันในคาตาคานะ
| แถว | a | i | u | e | o |
|---|---|---|---|---|---|
| g | がgaกะ | ぎgiกิ | ぐguกุ | げgeเกะ | ごgoโกะ |
| z | ざzaซะ* | じjiจิ | ずzuซุ* | ぜzeเซะ* | ぞzoโซะ* |
| d | だdaดะ | ぢjiจิ | づzuซุ* | でdeเดะ | どdoโดะ |
| b | ばbaบะ | びbiบิ | ぶbuบุ | べbeเบะ | ぼboโบะ |
| p | ぱpaพะ | ぴpiพิ | ぷpuพุ | ぺpeเพะ | ぽpoโพะ |
- * ภาษาไทยไม่มีเสียง z ให้ออกเสียง ซ แต่ให้เสียงก้องในลำคอ คล้าย z ในภาษาอังกฤษ
- ぢ และ づ อ่านเหมือน じ และ ず แต่ใช้น้อยมาก ส่วนใหญ่เจอในคำที่เกิดจากการรวมคำ
ในคาตาคานะ เสียงขุ่นเขียนแบบเดียวกัน
| แถว | a | i | u | e | o |
|---|---|---|---|---|---|
| g | ガgaกะ | ギgiกิ | グguกุ | ゲgeเกะ | ゴgoโกะ |
| z | ザzaซะ* | ジjiจิ | ズzuซุ* | ゼzeเซะ* | ゾzoโซะ* |
| d | ダdaดะ | ヂjiจิ | ヅzuซุ* | デdeเดะ | ドdoโดะ |
| b | バbaบะ | ビbiบิ | ブbuบุ | ベbeเบะ | ボboโบะ |
| p | パpaพะ | ピpiพิ | プpuพุ | ペpeเพะ | ポpoโพะ |
เสียงควบ きゃ しゅ ちょ (โยอน)
เขียน や ゆ よ ตัวเล็กต่อท้ายตัวที่ลงท้ายด้วยเสียง i จะได้เสียงควบ 1 จังหวะ เช่น き (ki) + ゃ = きゃ (kya) ถ้าเขียน や ตัวใหญ่ จะกลายเป็น 2 จังหวะ: きや (kiya) ซึ่งเป็นคนละคำ
| ตัวหน้า | ya | yu | yo |
|---|---|---|---|
| き | きゃkyaเคียะ | きゅkyuคิว | きょkyoเคียว |
| し | しゃshaชะ | しゅshuชุ | しょshoโชะ |
| ち | ちゃchaจะ | ちゅchuจุ | ちょchoโจะ |
| に | にゃnyaเนียะ | にゅnyuนิว | にょnyoเนียว |
| ひ | ひゃhyaเฮียะ | ひゅhyuฮิว | ひょhyoเฮียว |
| み | みゃmyaเมียะ | みゅmyuมิว | みょmyoเมียว |
| り | りゃryaเรียะ | りゅryuริว | りょryoเรียว |
| ぎ | ぎゃgyaเกียะ | ぎゅgyuกิว | ぎょgyoเกียว |
| じ | じゃjaจะ | じゅjuจุ | じょjoโจะ |
| び | びゃbyaเบียะ | びゅbyuบิว | びょbyoเบียว |
| ぴ | ぴゃpyaเพียะ | ぴゅpyuพิว | ぴょpyoเพียว |
คาตาคานะใช้ ャ ュ ョ ตัวเล็กแบบเดียวกัน
| ตัวหน้า | ya | yu | yo |
|---|---|---|---|
| キ | キャkyaเคียะ | キュkyuคิว | キョkyoเคียว |
| シ | シャshaชะ | シュshuชุ | ショshoโชะ |
| チ | チャchaจะ | チュchuจุ | チョchoโจะ |
| ニ | ニャnyaเนียะ | ニュnyuนิว | ニョnyoเนียว |
| ヒ | ヒャhyaเฮียะ | ヒュhyuฮิว | ヒョhyoเฮียว |
| ミ | ミャmyaเมียะ | ミュmyuมิว | ミョmyoเมียว |
| リ | リャryaเรียะ | リュryuริว | リョryoเรียว |
| ギ | ギャgyaเกียะ | ギュgyuกิว | ギョgyoเกียว |
| ジ | ジャjaจะ | ジュjuจุ | ジョjoโจะ |
| ビ | ビャbyaเบียะ | ビュbyuบิว | ビョbyoเบียว |
| ピ | ピャpyaเพียะ | ピュpyuพิว | ピョpyoเพียว |
เสียงพิเศษในคาตาคานะสำหรับคำยืม
คำยืมจากภาษาอื่นมีเสียงที่ภาษาญี่ปุ่นดั้งเดิมไม่มี คาตาคานะจึงใช้สระตัวเล็ก ァ ィ ゥ ェ ォ มาช่วย เช่น ファン (fan แฟนคลับ) パーティー (pātī งานปาร์ตี้)
| ファfaฟะ | フィfiฟิ | フェfeเฟะ | フォfoโฟะ | ティtiทิ |
| ディdiดิ | トゥtuทุ | ドゥduดุ | ウィwiวิ | ウェweเวะ |
| ウォwoโวะ | シェsheเชะ | ジェjeเจะ | チェcheเจะ | ヴvuวุ |
っ ตัวเล็ก เสียงยาว และขีด ー
สามเรื่องนี้ทำให้อ่านคำจริงได้ถูกต้อง และเปลี่ยนความหมายได้ ถ้าอ่านผิด
| เรื่อง | วิธีอ่าน | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| っ ッ ตัวเล็ก | หยุดค้าง 1 จังหวะ แล้วออกเสียงพยัญชนะตัวถัดไปซ้ำ คล้ายตัวสะกดในภาษาไทย | きって kitte คิตเตะ (แสตมป์) がっこう gakkō กักโค (โรงเรียน) |
| เสียงยาวในฮิรางานะ | เติมสระตามหลัง: a ยาวใช้ あ i ยาวใช้ い u ยาวใช้ う e ยาวมักใช้ い และ o ยาวมักใช้ う | おかあさん โอะกาซัง (แม่) せんせい เซ็นเซ (ครู) |
| ขีดยาว ー ในคาตาคานะ | ลากเสียงสระข้างหน้าให้ยาว 1 จังหวะ ถ้าเขียนแนวตั้ง ขีดนี้จะเป็นเส้นตั้ง | コーヒー โคฮี (กาแฟ) ラーメン ราเม็ง |
เสียงสั้นกับเสียงยาวเป็นคนละคำ เช่น おばさん (obasan ป้า น้า) กับ おばあさん (obāsan ยาย ย่า) ต่างกันแค่ あ ตัวเดียว
เสียงที่คนไทยออกผิดบ่อย
เสียงส่วนใหญ่ในภาษาญี่ปุ่นมีในภาษาไทยอยู่แล้ว เหลือไม่กี่เสียงที่ต้องตั้งใจเป็นพิเศษ
- つ (tsu) ไม่มีในภาษาไทย ไม่ใช่ “ซึ” หรือ “สึ” ให้แตะปลายลิ้นหลังฟันบนแบบออกเสียง ท แล้วปล่อยลมออกเป็นเสียง ซ เร็วๆ ในจังหวะเดียว
- ふ (fu) ไม่ใช้ฟันกัดริมฝีปากแบบ ฟ ในภาษาไทย ให้ห่อปากเล็กน้อยแล้วเป่าลมเบาๆ เสียงจะอยู่ระหว่าง ฟุ กับ ฮุ
- แถว ら (r) ไม่รัวลิ้นแบบ ร และไม่ใช่ ล ชัดๆ ให้ปลายลิ้นแตะเหงือกหลังฟันบนเบาๆ ครั้งเดียว เสียงจะอยู่ระหว่าง ร ล และ ด
- ん (n) เปลี่ยนตามเสียงที่ตามมา: ก่อน m b p เป็นเสียง ม (しんぶん ชิมบุง หนังสือพิมพ์) ก่อน k g เป็นเสียง ง (りんご ริงโกะ แอปเปิล) และท้ายคำมักฟังเป็น ง (にほん นิฮง ญี่ปุ่น)
- แถว g และ z เป็นเสียงก้อง が คือ ga ไม่ใช่ คะ และ ざ คือ za ไม่ใช่ ซะ ธรรมดา
- คำช่วย は へ を เมื่อใช้เป็นคำช่วย は อ่านว่า wa へ อ่านว่า e และ を อ่านว่า o
- สระ u และ i ที่เบามาก ท้ายคำอย่าง です และ ます เสียง u แทบไม่ออก จึงฟังเป็น “เดส” และ “มัส”
ตัวที่หน้าตาคล้ายกัน แยกอย่างไร
ความผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดของผู้เริ่มต้นไม่ใช่การลืม แต่คือการสลับตัวที่หน้าตาคล้ายกัน จำจุดต่างจุดเดียวของแต่ละคู่ก็พอ
| คู่ที่คล้ายกัน | จุดต่าง |
|---|---|
| あ お | お มีขีดสั้นแยกอยู่มุมขวาบน あ ไม่มี |
| さ ち | ส่วนล่างโค้งคนละทาง: さ โค้งออกทางซ้ายคล้ายตัว c ส่วน ち โค้งออกทางขวาคล้ายเลข 5 |
| ぬ め | ぬ มีวงเล็กที่ปลายหาง め ไม่มี |
| ね れ わ | ดูปลายด้านขวา: ね จบด้วยวงเล็ก れ ตวัดหางออกไปทางขวา わ โค้งลงมาปิดแล้วจบ |
| る ろ | る มีวงเล็กที่ปลาย ろ ไม่มี |
| は ほ | ด้านขวาของ ほ มีขีดนอน 2 เส้น และเส้นบนปิดหัวไว้ ส่วน は มีขีดนอนเส้นเดียว |
| シ ツ | シ จุดเรียงลงทางซ้าย ขีดยาวลากจากล่างขึ้นบน ツ จุดเรียงแนวนอนด้านบน ขีดยาวลากจากบนลงล่าง |
| ソ ン | ソ ขีดสั้นเกือบตั้ง ขีดยาวลากจากบนลงล่าง ン ขีดสั้นเกือบนอน ขีดยาวลากจากล่างขึ้นบน |
| ク ケ タ | ク มี 2 ขีด タ มีขีดสั้นเฉียงอยู่ด้านใน ケ มีขีดนอนยื่นออกไปทางขวา และขีดที่ 3 ลากลงมาตรงกลาง |
| ウ ワ フ | ウ มีขีดสั้นด้านบน (3 ขีด) ワ ไม่มีขีดด้านบน แต่มีขีดตั้งด้านซ้าย (2 ขีด) フ มีขีดเดียว ไม่มีขีดตั้ง |
| コ ユ ヨ | コ เปิดทางซ้าย ユ ขีดล่างยาวยื่นเลยออกไป ヨ มีขีดนอน 3 เส้น |
| ス ヌ | ヌ มีขีดเฉียงสั้นตัดผ่านกลางตัว ス ไม่มี |
ลำดับขีด และจำนวนขีดของแต่ละตัว
ลำดับขีดสำคัญกว่าที่คิด เพราะทำให้ตัวอักษรได้สัดส่วน เขียนเร็วขึ้นโดยไม่เสียรูป และอ่านลายมือคนญี่ปุ่นออก หลักใหญ่มีไม่กี่ข้อ
- บนลงล่าง ซ้ายไปขวา ขีดที่อยู่บนหรืออยู่ซ้ายมักมาก่อน
- ขีดนอนก่อนขีดตั้งที่ตัดกัน เช่น き และ せ เขียนขีดนอนก่อน
- ขีดทุกเส้นมีทิศทางเดียว ไม่ลากย้อนไปมา ขีดนอนลากจากซ้ายไปขวา ขีดตั้งลากจากบนลงล่าง
- ปลายขีดมี 3 แบบ หยุดนิ่ง (とめ โทะเมะ) ตวัดขึ้นเป็นตะขอเล็ก (はね ฮะเนะ) และปล่อยให้เรียวออกไป (はらい ฮะไร) ปลายขีดเป็นสิ่งที่ทำให้ลายมือดูเป็นธรรมชาติ
- ตัวเขียนต่างจากตัวพิมพ์เล็กน้อย ในฟอนต์บางแบบ き さ り มีขีดเชื่อมกัน แต่เวลาเขียนด้วยมือให้แยกขีดตามแบบหนังสือเรียน
ตารางนี้จัดกลุ่มฮิรางานะตามจำนวนขีด ตามแบบที่สอนในหนังสือเรียน (ลายมือบางแบบนับต่างไป 1 ขีด เช่น そ ที่บางตำราเขียนเป็น 2 ขีด)
| จำนวนขีด | ฮิรางานะ | รวม |
|---|---|---|
| 1 ขีด | く し そ つ て の ひ へ る ろ ん | 11 ตัว |
| 2 ขีด | い う え こ す ち と ぬ ね み め ゆ よ ら り れ わ | 17 ตัว |
| 3 ขีด | あ お か け さ せ に は ま む も や を | 13 ตัว |
| 4 ขีด | き た な ふ ほ | 5 ตัว |
และคาตาคานะ ซึ่งส่วนใหญ่มี 2–3 ขีด
| จำนวนขีด | คาตาคานะ | รวม |
|---|---|---|
| 1 ขีด | ノ フ ヘ レ | 4 ตัว |
| 2 ขีด | ア イ カ ク コ ス セ ソ ト ナ ニ ヌ ハ ヒ マ ム メ ヤ ユ ラ リ ル ワ ン | 24 ตัว |
| 3 ขีด | ウ エ オ キ ケ サ シ タ チ ツ テ ミ モ ヨ ロ ヲ | 16 ตัว |
| 4 ขีด | ネ ホ | 2 ตัว |
วิธีจำฮิรางานะ คาตาคานะ ให้ได้ใน 30 วัน
การท่องตารางทั้งแผ่นซ้ำๆ เป็นวิธีที่ช้าที่สุด สิ่งที่ได้ผลคือเรียนทีละน้อยทุกวัน เขียนด้วยมือ อ่านคำจริง และกลับมาทบทวนเป็นระยะ
- ฮิรางานะก่อน วันละ 1 แถว 5 ตัวต่อวันเป็นจำนวนที่สมองรับได้สบาย ภายในสองสัปดาห์จะครบทั้ง 46 ตัว
- เรียนตัวอักษรพร้อมคำ ตั้งแต่วันแรกให้อ่านคำที่มีความหมาย เช่น あい (ความรัก) いえ (บ้าน) คำทำให้ตัวอักษรมีที่ยึด จำได้นานกว่าตัวเดี่ยวๆ
- เขียนด้วยมือ 3 ขั้น เขียนทับตัวจาง เขียนตามเส้นประ แล้วเขียนเองในช่องว่าง ช่องสี่เหลี่ยมที่มีเส้นประกากบาทช่วยให้วางสัดส่วนได้ถูก
- ทบทวนก่อนจะลืม หยุดเรียนตัวใหม่ทุก 5–6 วัน เพื่อทบทวนและแยกคู่ที่คล้ายกัน
- ทดสอบตัวเองโดยไม่ดูตาราง การพยายามนึกให้ออก แม้จะผิดบ้าง ช่วยให้จำได้ดีกว่าการอ่านซ้ำ
- คาตาคานะทีหลัง โดยเทียบกับฮิรางานะ เสียงเดียวกันหมดแล้ว เหลือแค่หน้าตาใหม่ และคำยืมหลายคำเดาความหมายได้จากเสียง
- จบด้วยการเขียนจากความจำ เขียนตารางเปล่าให้ครบทุกช่อง ตัวไหนลืมให้วงไว้แล้วฝึกซ้ำเฉพาะตัวนั้น
| ช่วง | เรียนอะไร |
|---|---|
| วันที่ 1–11 | ฮิรางานะ 46 ตัว วันละแถว และวันทบทวน 2 วัน |
| วันที่ 12–15 | เสียงขุ่น เสียงควบ っ เสียงยาว คำช่วย และแบบทดสอบฮิรางานะ |
| วันที่ 16–24 | คาตาคานะ 46 ตัว และคู่ที่สับสนบ่อย |
| วันที่ 25–27 | เสียงขุ่นและคำยืม เสียงพิเศษ และคำไทยในคาตาคานะ |
| วันที่ 28–30 | แบบทดสอบคาตาคานะ แบบทดสอบรวม และเขียนทั้งสองตารางจากความจำ |
ลองก่อนฟรี: บทเรียนแถว あ และหน้าฝึกเขียน
ตัวอย่าง 3 หน้าจากเล่มจริง มีปก บทเรียนแถว あ い う え お พร้อมเลขลำดับขีด คำอ่านไทย และคำตัวอย่าง และหน้าฝึกเขียนในช่องสี่เหลี่ยม กรอกอีเมลแล้วเราส่งลิงก์ดาวน์โหลดให้
ไฟล์ PDF พิมพ์ได้ ไม่ต้องสมัครหรือกรอกอีเมล
ดูคู่มือภาษาเล่มอื่นได้ที่หมวด ภาษา เช่น Tense ภาษาอังกฤษ เข้าใจในเล่มเดียว และคัดลายมือไทยให้สวย 21 วัน หรือดาวน์โหลดตัวอย่างฟรีจากทุกเล่ม
